گیلان من
معرفی شهرستان ، شهر و روستا های استان گیلان - اماکن مذهبی ، تفریحی استان گیلان - جاذبه های توریستی و گردشگری - نقشه ها
درباره وبلاگ


سلام من یک گیلانی هستم و علاقه دارم شما را با استان سرسبز گیلان آشنا کنم.
امیدوارم لحظات خوبی در این وبلاگ سپری کنید.

روزگار ما، وفا با ما نداشت
طاقت خوشبختی دل ما را نداشت
پیش پای ما سنگی گذاشت
بی خبر از مرگ ما پروا نداشت
آخر این غصه هجران بود و بس
حسرت رنج و فراوان بود و پس ...

آدرس وبلاگ گیلان من :
www.My-Gilan.Mihanblog.com

ایمیل :
Yek_Gilani_206@Gmail.com

مالک وبلاگ : مدیر وبلاگ
نظرسنجی
آیا از این وبلاگ راضی هستید ؟




تبلیغات
تبلیغات ثابت
مدیر وبلاگ
شنبه 1 تیر 1395






نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
اطلاعیه جدید
مدیر وبلاگ
یکشنبه 20 اردیبهشت 1397


بازدید کننده گرامی ، متاسفانه باز هم شاهد توقف کاری آپلود سنتر عکس گیگ در تاریخ 10 / 2 / 1397 شده ایم. متاسفانه تمام عکس های آپلود شده در فضای اینترنت از دسترس مدیر وبلاگ خارج شده و ظاهر وبلاگ از ظاهر شکیل و بازدید پسند خود خارج شده است.

و بنده بطور کامل ، از این به بعد تمامی تصاویر و فایل های موجود در وبلاگ را به آپلود سنتر جدید که همان آپلود سنتر صنعتگری می باشد را منتقل خواهم کرد ، و پیشاپیش از پیشگاه شما بخاطر این وضع ناخواسته و بوجود آمده عذرخواهی می نمایم.

لطفا تا زمان آپلود مجدد تصاویر شکیبا باشید



==============================



متاسفانه در 17 مهر 1395متوجه شدیم آپلود سنتر عکس گیگ دوباره از کار افتاده و عکس های آپلود شده ما را در فضای اینترنت به نمایش در نمی آورد. به ناچار تصاویر را از این آپلود سنتر عالی به آپلود سنترimg7 منتقل میکنم. لطفا تا زمان آپلود مجدد تصاویر شکیبا باشید.


در اولین فرصت تمامی عکس های این وبلاگ به آپلود سنتر دیگری انتقال می یابد.



:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

شهر آستارا

آستارا شهری بندری، مرزی، یکی از قطب‌های اقتصادی، توریست داخلی و بین‌المللی در سواحل غربی دریای خزر ، مرکز شهرستانی به همین نام در شمالی‌ترین نقطهٔ استان گیلان و آخرین نقطهٔ مرزی ایران و جمهوری آذربایجان و از نظر جغرافیایی در مرکز منطقه تالش قرار دارد. آستارا از شرق به دریای خزر، از شمال به آستارای آذربایجان، از غرب به استان اردبیل و از جنوب به شهرستان تالش در استان گیلان محدود شده‌است. آستاراچای، آستارای ایران را از آستارای آذربایجان جدا می‌سازد. بخش اصلی راه شوسه آستارا-اردبیل تقریباً به موازات این رود و خط مرزی کشیده شده‌است. در منطقهٔ آستارا علاوه بر زبان ترکی آذربایجانی، زبان تالشی نیز رایج بود ولی در اثر مهاجرت‌های زیاد از اهمیت آن کاسته شده‌است. این شهر از نظر جغرافیایی بر سر سه راه قرار گرفته‌است: راه جنوبی آن از کنار دریا خزر به بندر انزلی و راه شمالی آن از کناره همین دریا به جمهوری آذربایجان کشیده شده‌است. راه غربی آن که از حیران می‌گذرد، به اردبیل می‌رسد. آستارا از لحاظ اقتصادی، در استان و کشور نقش تعیین‌کننده‌ای را داراست، به طوری‌که یکی از ۳۰ شهر گردش‌پذیر ایران، سومین مرز فعال کشور در زمینه صادرات و واردات رتبه نخست صادرات و بزرگ‌ترین گمرک زمینی شمال کشور، از امن‌ترین و پرترددترین مرزهای زمینی کشور، دومین منبع درآمد استان گیلان ، و دارای بیشترین سهم ارزشی صادرات چمدانی در کشور می‌باشد.علاوه براین، بندرآستارا نخستین بندر خصوصی کشور و پنجمین بندر فعال ترانزیتی شمال کشور است. در حال حاضر بزرگترین پرچم کشور در استان گیلان، در پایانه مرزی آستارا برافراشته شده‌است.


مشخصات شهر آستارا

شهرستان :     آستارا
بخش :     مرکزی
نام های دیگر : آستارا شهر بام‌های سفالی ، آستارا دروازه طلایی ورود به اروپا
نام(های) قدیمی :     آهسته‌رو، دهنه‌کنار؛ اوستورو
سال شهرشدن :     ۱۲۸۷ جزو ده شهر اول ایران که در دوره قاجاریه پس از تصویب قانون بلدیه در مجلس شورای ملی به شهر تبدیل شد.
جمعیت مردم شهر  :    ۴۸،۴۷۰
مساحت شهر :     ۳۳۴ کیلومتر مربع
ارتفاع از سطح دریا :     ۲۷-

آب‌وهوا :
میانگین دمای سالانه     ۱۶ درجه سانتی گراد
میانگین بارش سالانه     ۱۳۸۰
روزهای یخبندان سالانه     ۱۱

محصولات :    ماهی سفید، برنج، مرکبات، صیفی جات، صنایع دستی
پیش‌شماره تلفنی :    ۰۱۸۲
شناسهٔ ملی خودرو :    ایران د ۵۶
تابلوی خوش‌آمد به شهر : به بندرآستارا شهر بام‌های سفالی خوش آمدید



ریشه‌شناسی نام

نام آستارا را برگرفته از ترکیبی در زبان تالشی می‌داند مطابق این نظریة نام این شهر برگرفته از واژه آسته رو در زبان تالشی است. درباره وجه تسمیة نام این شهر گفته شده که کاروانان و مسافران زمانی که به این منطقه مردابی ساحلی می‌رسیدند ناچار به حرکت آهسته‌تر می‌شدند و واژۀ آسته‌رو (آهسته رو) تالشی به مرور تبدیل به آستارا شده‌است.

تاریخ

یکی دیگر از ماخذقدیمی که در آن از آستارا یادی به میان آمده، کتاب حدودالعالم(تألیف ۳۷۲ ق/۹۸۲ م) است. در این کتاب، آستارا به شکل استراب ضبط گشته‌است.استان گیلان در قرن چهارم از لاهیجان تا نزدیکی باکو را شامل می شد که از ۸ ناحیه تشکیل شده بود که استراب یکی از نواحی گیلان به شمار می رفت. بیشتر مؤلفان بعدی مانند علی بن شمس الدین بن حاجی حسین لاهیجی و عبدالفتاح فومنی و میرخواند، همه نام این شهر را به صورت آستارا آورده‌اند.به لحاظ تاریخی قدیمی ترین مورخی که از آستارا نام برده‌است، ظهیرالدین مرعشی است. وی در کتاب گلستان و دیلمستان سه بار این محل را به نام «آستارا» و یک بار به نام«آستاره» آورده‌است.

حمدالله مستوفی در نزهةالقلوب (تالیف ۷۳۰ هجری قمری) می نویسد:گیلان از اقلیم چهارم است و در کنار دریای خزر قرار دارد.اسپهبد(آستارا) شهری متوسط است و حاصلش غله،برنج و میوه می باشد.این ناحیه گیلان،ناحیه ای آبادان ، با نعمت و توانگر است و در آنجا شهرک هایی است با منبر(مسجد).دراین شهرک ها بازارهاست.طعام مردم این ناحیه برنج است و ماهی.واز این ناحیه جاروب،حصیر مصلای نماز و ماهی به همه جهان صادر می شود.

تنها در صریح الملک (که درباره موقوفات مزار شیخ صفی الدین اردبیلی است)، این نام به شکلهای اصطاراب و استاره دیده می‌شود که دو صورت اول با شکل مذکور در حدود العالم قرابت دارد.

از جهانگردان کانی این شهر را نام برده و آن را توصیف کرده‌اند. شاید وصف«ابت» رساتر از دیگران باشد. وی که در ۱۲۵۹ق/ ۱۸۴۳م از این محل می‌گذشته، نام این شهر را دهنه کنار ضبط کرده‌است. به نوشته او «دهکده دهنه کنار در مصب رودخانه آستاراچای قراردارد ودارای ۵۰ تا ۶۰ خانوار جمعیت است و دکانهایی دارد که اجناس آن به خارج ایران حمل می‌شود». آستارا به موجب عهدنامه گلستان که در ۱۲۲۸ هجری قمری مصادف با ۱۸۱۱ میلادی میان دولت ایران و روسیه منعقد شد به دو قسمت تقسیم گردید. قسمتی از این شهر که در شمال آستاراچای است، به دولت روسیه واگذار گردید و آستاراچای مرز میان دو کشور شناخته شد.

جغرافیا

منطقهٔ آستارا از نظر جغرافیائی به دره‌ای اطلاق می‌گردد که حدوداً در مرکز سرزمین تالش و در فاصلهٔ بین سلسله کوه‌های شمالی-جنوبی تالش و دریای خزر و در شرق دشت اردبیل واقع است. پس از بسته شدن عهدنامهٔ ترکمنچای میان دو دولت ایران و روسیه، بخش شمالیِ سرزمین تالش به دولت روسیه واگذار شده و رود آستاراچای به عنوان مرز تعیین گردید که از مرکز آبادی قدیمی آستارا می‌گذشت. بخش جنوبی در ترکیب ایران باقی‌ماند. پس از تاسیس گمرگات و مرزبانی، اهمیت سیاسی و بازرگانی آن افزایش یافت.

آستارا تا تقسیمات کشوری سال ۱۳۱۶ خورشیدی یکی از شهرهای استان گیلان تلقی می‌شد که در همان سال با تصویب قانون تقسیمات کشوری جدید به یکی از شهرهای شهرستان اردبیل در شرق استان آذربایجان شرقی تبدیل گشت. در سال ۱۳۳۶ آستارا با تأسیس فرمانداری به یکی از شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی مبدل شد تا این که بعدها به برخی دلایل و از جمله تشابهات اقلیمی از خرداد سال ۱۳۳۹ خورشیدی، دوباره به استان گیلان ملحق گردید.




شهر آستارا

آستارا شهری بندری، مرزی، یکی از قطب‌های اقتصادی، توریست داخلی و بین‌المللی در سواحل غربی دریای خزر ، مرکز شهرستانی به همین نام در شمالی‌ترین نقطهٔ استان گیلان و آخرین نقطهٔ مرزی ایران و جمهوری آذربایجان و از نظر جغرافیایی در مرکز منطقه تالش قرار دارد. آستارا از شرق به دریای خزر، از شمال به آستارای آذربایجان، از غرب به استان اردبیل و از جنوب به شهرستان تالش در استان گیلان محدود شده‌است. آستاراچای، آستارای ایران را از آستارای آذربایجان جدا می‌سازد. بخش اصلی راه شوسه آستارا-اردبیل تقریباً به موازات این رود و خط مرزی کشیده شده‌است. در منطقهٔ آستارا علاوه بر زبان ترکی آذربایجانی، زبان تالشی نیز رایج بود ولی در اثر مهاجرت‌های زیاد از اهمیت آن کاسته شده‌است. این شهر از نظر جغرافیایی بر سر سه راه قرار گرفته‌است: راه جنوبی آن از کنار دریا خزر به بندر انزلی و راه شمالی آن از کناره همین دریا به جمهوری آذربایجان کشیده شده‌است. راه غربی آن که از حیران می‌گذرد، به اردبیل می‌رسد. آستارا از لحاظ اقتصادی، در استان و کشور نقش تعیین‌کننده‌ای را داراست، به طوری‌که یکی از ۳۰ شهر گردش‌پذیر ایران، سومین مرز فعال کشور در زمینه صادرات و واردات رتبه نخست صادرات و بزرگ‌ترین گمرک زمینی شمال کشور، از امن‌ترین و پرترددترین مرزهای زمینی کشور، دومین منبع درآمد استان گیلان ، و دارای بیشترین سهم ارزشی صادرات چمدانی در کشور می‌باشد.علاوه براین، بندرآستارا نخستین بندر خصوصی کشور و پنجمین بندر فعال ترانزیتی شمال کشور است. در حال حاضر بزرگترین پرچم کشور در استان گیلان، در پایانه مرزی آستارا برافراشته شده‌است.


مشخصات شهر آستارا

شهرستان :     آستارا
بخش :     مرکزی
نام های دیگر : آستارا شهر بام‌های سفالی ، آستارا دروازه طلایی ورود به اروپا
نام(های) قدیمی :     آهسته‌رو، دهنه‌کنار؛ اوستورو
سال شهرشدن :     ۱۲۸۷ جزو ده شهر اول ایران که در دوره قاجاریه پس از تصویب قانون بلدیه در مجلس شورای ملی به شهر تبدیل شد.
جمعیت مردم شهر  :    ۴۸،۴۷۰
مساحت شهر :     ۳۳۴ کیلومتر مربع
ارتفاع از سطح دریا :     ۲۷-

آب‌وهوا :
میانگین دمای سالانه     ۱۶ درجه سانتی گراد
میانگین بارش سالانه     ۱۳۸۰
روزهای یخبندان سالانه     ۱۱

محصولات :    ماهی سفید، برنج، مرکبات، صیفی جات، صنایع دستی
پیش‌شماره تلفنی :    ۰۱۸۲
شناسهٔ ملی خودرو :    ایران د ۵۶
تابلوی خوش‌آمد به شهر : به بندرآستارا شهر بام‌های سفالی خوش آمدید



ریشه‌شناسی نام

نام آستارا را برگرفته از ترکیبی در زبان تالشی می‌داند مطابق این نظریة نام این شهر برگرفته از واژه آسته رو در زبان تالشی است. درباره وجه تسمیة نام این شهر گفته شده که کاروانان و مسافران زمانی که به این منطقه مردابی ساحلی می‌رسیدند ناچار به حرکت آهسته‌تر می‌شدند و واژۀ آسته‌رو (آهسته رو) تالشی به مرور تبدیل به آستارا شده‌است.

تاریخ

یکی دیگر از ماخذقدیمی که در آن از آستارا یادی به میان آمده، کتاب حدودالعالم(تألیف ۳۷۲ ق/۹۸۲ م) است. در این کتاب، آستارا به شکل استراب ضبط گشته‌است.استان گیلان در قرن چهارم از لاهیجان تا نزدیکی باکو را شامل می شد که از ۸ ناحیه تشکیل شده بود که استراب یکی از نواحی گیلان به شمار می رفت. بیشتر مؤلفان بعدی مانند علی بن شمس الدین بن حاجی حسین لاهیجی و عبدالفتاح فومنی و میرخواند، همه نام این شهر را به صورت آستارا آورده‌اند.به لحاظ تاریخی قدیمی ترین مورخی که از آستارا نام برده‌است، ظهیرالدین مرعشی است. وی در کتاب گلستان و دیلمستان سه بار این محل را به نام «آستارا» و یک بار به نام«آستاره» آورده‌است.

حمدالله مستوفی در نزهةالقلوب (تالیف ۷۳۰ هجری قمری) می نویسد:گیلان از اقلیم چهارم است و در کنار دریای خزر قرار دارد.اسپهبد(آستارا) شهری متوسط است و حاصلش غله،برنج و میوه می باشد.این ناحیه گیلان،ناحیه ای آبادان ، با نعمت و توانگر است و در آنجا شهرک هایی است با منبر(مسجد).دراین شهرک ها بازارهاست.طعام مردم این ناحیه برنج است و ماهی.واز این ناحیه جاروب،حصیر مصلای نماز و ماهی به همه جهان صادر می شود.

تنها در صریح الملک (که درباره موقوفات مزار شیخ صفی الدین اردبیلی است)، این نام به شکلهای اصطاراب و استاره دیده می‌شود که دو صورت اول با شکل مذکور در حدود العالم قرابت دارد.

از جهانگردان کانی این شهر را نام برده و آن را توصیف کرده‌اند. شاید وصف«ابت» رساتر از دیگران باشد. وی که در ۱۲۵۹ق/ ۱۸۴۳م از این محل می‌گذشته، نام این شهر را دهنه کنار ضبط کرده‌است. به نوشته او «دهکده دهنه کنار در مصب رودخانه آستاراچای قراردارد ودارای ۵۰ تا ۶۰ خانوار جمعیت است و دکانهایی دارد که اجناس آن به خارج ایران حمل می‌شود». آستارا به موجب عهدنامه گلستان که در ۱۲۲۸ هجری قمری مصادف با ۱۸۱۱ میلادی میان دولت ایران و روسیه منعقد شد به دو قسمت تقسیم گردید. قسمتی از این شهر که در شمال آستاراچای است، به دولت روسیه واگذار گردید و آستاراچای مرز میان دو کشور شناخته شد.

جغرافیا

منطقهٔ آستارا از نظر جغرافیائی به دره‌ای اطلاق می‌گردد که حدوداً در مرکز سرزمین تالش و در فاصلهٔ بین سلسله کوه‌های شمالی-جنوبی تالش و دریای خزر و در شرق دشت اردبیل واقع است. پس از بسته شدن عهدنامهٔ ترکمنچای میان دو دولت ایران و روسیه، بخش شمالیِ سرزمین تالش به دولت روسیه واگذار شده و رود آستاراچای به عنوان مرز تعیین گردید که از مرکز آبادی قدیمی آستارا می‌گذشت. بخش جنوبی در ترکیب ایران باقی‌ماند. پس از تاسیس گمرگات و مرزبانی، اهمیت سیاسی و بازرگانی آن افزایش یافت.

آستارا تا تقسیمات کشوری سال ۱۳۱۶ خورشیدی یکی از شهرهای استان گیلان تلقی می‌شد که در همان سال با تصویب قانون تقسیمات کشوری جدید به یکی از شهرهای شهرستان اردبیل در شرق استان آذربایجان شرقی تبدیل گشت. در سال ۱۳۳۶ آستارا با تأسیس فرمانداری به یکی از شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی مبدل شد تا این که بعدها به برخی دلایل و از جمله تشابهات اقلیمی از خرداد سال ۱۳۳۹ خورشیدی، دوباره به استان گیلان ملحق گردید.

اقلیم

این شهر شامل جلگه و کوهستان است. هوای جلگه در تابستان گرم و مرطوب و در زمستان ملایم و هوای کوهستان در تابستان معتدل و در زمستان سرد است.آستارا با بارش میانگین سالانه در حدود ۱۲۰ روز در سال از نقاط پربارش کشور محسوب می‌شود.

آب و هوای آستارا معتدل و مرطوب و میزان بارندگی سالانه به طور متوسط ۱۵۰۰ میلی متر است. رطوبت نسبی در این منطقه بین ۷۵ تا ۸۵ درصد متغیر است. حداکثر بارندگی سالیانه در ایستگاه آستارا ۲/ ۷۸۰ میلی متر و دامنه تغییرات بارندگی سالیانه در محدوده مورد نظر بین ۲۰۰۰ میلی متر در مناطق ساحلی تا ۷۰۰ میلی متر در ارتفاعات نوسان دارد.

متوسط درجه حرارت معادل ۱۷٫۳ درجه سانتی گراد و معدل حداکثر دما ۲۶٫۱ درجه و معدل حداقل دما ۶٫۲ درجه سانتی گراد بوده‌است متوسط روزهای یخبندان در سواحل خزر طی یک دوره ۲۰ ساله، ۱۱ روز در سال برآورد گردیده‌است. با توجه به موقعیت جغرافیایی و ارتفاع از سطح دریا و نزدیکی به دره حیران و اقلیم کوهستان، آب و هوای مرطوب و معتدل، اندکی خنک تر از مناطق پست جلگه‌ای دیگر استان می‌باشد.

وضعیت

در محل کنونی شهر آستارا در قدیم روستایی به نام دهنه‌کنار وجود داشته که از زمان قاجاریه گسترش یافته و دگرگون شده‌است. آنچه در مورد سوابق این شهر در کتب تاریخی مشهود است این است که منطقهٔ آستارا تا زمان صفویه و پیش از آن از موقعیت خاصی برخوردار نبوده‌است. از آن زمان به بعد است که به سبب توسعه تجارت و مقاصد استراتژیک اهمیت پیدا کرده و در آن قلاع متعددی ساخته شده‌است. و در واقع دوران شکوفایی این شهر پس از انعقاد قرارداد عهدنامه گلستان و دو تکه شدن آستارای فعلی و آستارای آذربایجان صورت پذیرفت که منجر به شناخته شدن آستارا در بین مردم ایران و خارج از کشور به سبب موقعیت خاص اقتصادی، مرزی و دریایی شد، در اواخر قاجاریه و تا پایان حکومت دودمان پهلوی، آستارا از شرایط ویژه اقتصادی اوایل دوران انعقاد عهدنامه گلستان برخوردار نبود و بیشتر مردم به سمت دریچهٔ فرهنگی روی آوردند، که تاسیس دبیرستان حکیم نظامی در سال ۱۲۸۷، کتابخانه عمومی شماره یک آستارا در سال ۱۳۰۲، شهرداری آستارا در سال ۱۲۸۷ از جملهٔ این موارد بوده است، تشکیل کانون‌های مختلف شعر و ادبیات، ارسال و تامین آموزگاران شهرهای مختلف مناطق گیلان و آذربایجان نیز سبب شناختهٔ این شهر به عنوان شهری فرهنگی شده بود. اما پس از انقلاب اسلامی و فروپاشی شوروی و تشکیل جمهوری آذربایجان به سبب وضعیت معیشتی ضعیف آذری‌های آن سوی آستاراچای و آمد و شدهای رسمی بین دو کشور تشکیل شد، پس از آن رونق اقتصادی و بازسازی مناطق توریستی و گردشگری آستارا رونق گرفت که موازی با آن چهرهٔ این شهر از حالت فرهنگی به حالت توریستی و اقتصادی بدل گشت.

معماری و بافت شهری

در روز گاران گذشته در منطقه آستارا تولید و استفاده از سفال سقف رواج زیادی داشت و حتی مرکز شهرستان یعنی شهر آستارا با لقب شهر بام‌های سفالین معروف شده بود . در زمان هایی که در مناطق مرکزی و شرقی گیلان برای سقف سازی منازل از ساقه های علف خشک شده برنج استفاده می کردند (قالی پوش) که در مواقع وزش باد گرم شدید با خطر آتش سوزی مواجه می شدند که بعداً آرام آرام جای خود را به حلب داد آن هم در موقع وزش باد گرم شدید در معرض خرابی قرار دارد. در این موقع در آستارا و روستاهایش مردم از سفال استفاده می کردند. که هم عایق خوبی در برابر گرمای تابستان بود و وجود فضای خالی بین سفال ها موجب ورود نسیم خنک دریا می گردید که موجب کاهش اثرات گرما در داخل بنا می شد و هم در موقع وزش باد های شدید به عنوان بادشکن عمل می کرد و خطر بادبردگی سقف منازل تقریباً صفر بود و نیز در موقع بارش برف برف روبی آن نیز خیلی راحت تر بود. علاوه بر این ، سفال با تاریخ و فرهنگ این منطقه عجیم شده است و حتی سفال برخی از بقیه های متبرکه سطح شهرستان دارای قدمت بیش از ۴۰۰ سال دارند و نیز سفال با فرهنگ این مردم نیز پیوند خورده بود و یکی از عناصر فرهنگی معماری منحصربه‌فرد شهرستان استفاده از سفال سقف بود. تا بیست سال پیش کارگاه‌های سفال در بسیاری از مناطق شهر دیده می شد. در روستاهای خلیله سرا و کرده‌سرا بخش لوندویل تولید سفال سقف اولین، مهمترین منبع در آمد بود ولی امروزه از آن کارگاهها هیچ اثری نیست.

جمعیت مردم

جمعیت شهرستان آستارا بر اساس سرشماری سال ۱۳۵۵ خورشیدی، ۳۵٬۹۴۵ نفر بوده و طبق برآورد سال ۱۳۶۳ خورشیدی، به ۴۳٬۸۶۴ نفر رسیده و و بر اساس سرشماری ۱۳۸۵ جمعیت شهرستان ۸۱۲۳۴ نفر است. براساس آخرین سرشماری در سال۱۳۹۰ شهرستان آستارا دارای جمعیتی بیش از ۸۵۰۰۰ نفر و تعداد خانوار آستارا در حدود ۲۵۱۹۲ تخمین زده شده است.

                                                                                                               
سال۱۳۶۵۱۳۷۰۱۳۷۵۱۳۸۵۱۳۹۰
جمعیت شهری۲۴،۲۸۹۲۷،۱۹۴۳۰،۶۶۶۴۰،۶۶۴۴۸،۴۷۰
                                                                                       
زبان مردم

پیشینه، اکثریت و زبان اصلی مردم آستارا ترکی است. عده‌ای از مردم نیز به زبان تالشی و گیلکی صحبت می‌کنند.


تفاوت اَداکردن برخی از کلمات
ترکی با لهجه‌ای آستارائیترکیفارسی
ایئگیرمیایئرمیبیست
دوگیدوئیبرنج
                                                                                       
تفاوت نوشتاری برخی از کلمات
ترکی با لهجه‌ای آستارائیترکیفارسی
هندلبؤیورتکنتمشک
دَهَنزدَنیزدریا


سرشناسان و افراد مشهور

از معروف ترین شخصیت‌های علمی شهر آستارا می‌توان از بهزاد بهزادی مترجم دده قورقود به فارسی، مؤلف فرهنگ لغات آذربایجانی به فارسی، صاحب‌امتیاز و مدیرمسئول فصلنامهٔ آذری نام برد. بنام ترین ورزشکار آستارایی نیز پایان رافت می‌باشد که سابقه پوشیدن تیم فوتبال پرسپولیس تهران را در کارنامه ورزشی خود دارد. سروش خلیلی، طوفان عطایی و منصور بنی مجیدی به ترتیب شناخته شده ترین هنرپیشه، خواننده، شاعر اهل آستارا می‌باشند. از شناخته ترین فرد سیاسی و منتقد دولت در کشور و حتی خارج می‌توان از ابراهیم نبوی نام برد.

دین

به جهت اینکه جمعیت غالب در آستارا را مردمان آذری تشکیل می‌دهند،اسلام و شیعه اثنی عشری دین و مذهب مردمان آستارا به شمار می‌رود. مردم این شهر به ائمه معصومین ارادت خاصی داشته و همزمان با شیعیان سراسر جهان طبق یک رسم دیرینه در روز بزرگداشت مقام و منزلت معصومین، دسته‌های عزادار زنجیر زن و سینه زن مساجد، هئیت‌های مذهبی، تکایا و حسینیه‌ها این شهر با خواندن نوحه‌های سوگ انگیز به ترکی به عزاداری پرداخته و طبق یک سنت دیرینه شب عاشورا را در امامزاده ابراهیم و قاسم به شب زنده داری می‌پردازند. آیین طشت گذاری نیز از مهمترین و ریشه دارترین سنت‌های این منطقه ترک زبان استان گیلان است.

مساجد

• مسجد میرزا "سیدلر تکیه‌سی" (۱۲۵۰ هـ. قمری)• مسجد حسینیه (۳۷-۱۳۳۶ هـ. قمری)
• مسجد جامع (۱۲۸۲ هـ. قمری)• مسجد صاحب الزمان (۴۷-۱۳۴۶ هـ. شمسی)
• مسجد علی بن ابی‌طالب "گیلکلر" (۱۳۱۹ هـ. قمری)• مسجد امام سجاد (ع) پس از انقلاب اسلامی
• مسجد غربا "ترکلر" (۲۹-۱۳۲۸ هـ. قمری)• مسجد محمدرسول‌الله پس از انقلاب اسلامی
• مسجد عباسیه (۱۳۳۰ هـ. قمری)• مسجد فاطمه زهرا (س) پس از انقلاب اسلامی
• مسجد آبروان (۱۲۹۱ هـ. شمسی)• خیمه‌گاه عاشقان حضرت ابوالفضل پس از انقلاب اسلامی
• مسجد آبکنار "جعفرصادق" (۲۹-۱۳۲۸ هـ. شمسی)



• گردشگری و اماکن دیدنی :

اماکن طبیعی

    • آبشار لاتون
   
تله کابین حیران
   
گردنه حیران
   
پناهگاه حیات وحش لوندویل
   
باغ پرندگان آستارا
   
کوته کومه
   
تالاب استیل
   
آستاراچای
   
پارک جنگلی بی‌بی یانلو
   
باغ ملی
    • باغ چای عباس آباد
   
بهشت کاکتوس‌ها
   
کوه اسپیناس
   
ساحل صدف
   
ساحل شریعتی
   
آسیو شوان(اسیاب آبی)
   
چشمه آب گرم علی داشی


اماکن تاریخی

   
قلعه شیندان
   
قلعه تک آغاج
   
بقعه پیرقطب الدین
   
بقعه شیخ تاج الدین محمود خیوی
   
بقعه سید محمد دوست
   
امامزاده ابراهیم و قاسم
   
دبیرستان حکیم نظامی
   
کتابخانه عمومی شماره یک آستارا
   
مدرسه شهیدمدنی (به نام پیشین: مدرسه داریوش)
   
مدرسه سنایی سیبلی    طرق مظفری

آثار تاریخی

اکنون قدیمی ترین بنای منطقه متعلق به دوره ایلخانی بوده و تعداد دیگر از آثار دوران صفویه و قاجاریه این بنای کهن را همراهی می‌کنند. شایان ذکر است که بناها و آثار دوران اسلامی منطقه شهرستان آستارا اکثراً شامل قبور قدیمی و بقاع و آرامگاه‌هایی هستند که در دامنه کوه‌ها و جنگل‌ها به صورت متروک و برخی بدون تاریخ و بنا واقع شده‌اند و از لحاظ فیزیکی وضعیت مناسبی ندارند.


هتل

                                                                                                                                                                              
ردیفنام هتلوب سایت
۱هتل بین‌المللی اسپیناس (*****)    http://espinashotels.com/fa/hotels-a-resorts
۲هتل ایساتیس (***)        http://www.esatishotel.com
۳هتل ابوالفضل (***) 
۴هتل تتیس (***) 
۵مهمانسرای جهانگردی آستارا        www.ittic.com/Reservation/default.aspx?tabid=۱۳۷۴
۶هتل وصلی 
۷هتل خلیج فارس 
۸هتل بلال 
۹هتل نژلا 
۱۰هتل باران 
۱۱هتل دریا 
۱۲هتل سیدان 
۱۳هتل جهانگردی 
۱۴هتل کاج 
   
به جز هتل های شماره (۱،۲،۳،۴) مابقی دارای درجه بندی کمتر از سه ستاره هستند







نوع مطلب : شهرستان آستارا، 
برچسب ها : شهر آستارا، آستارا، تاریخ آستارا، هتل های آستارا، اماکن گردشگری آستارا، مساجد آستارا، دین مردم آستارا،
لینک های مرتبط :





صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :

  • آخرین بازدید :

  • آخرین بروز رسانی :

سایر امکانات



Online User
 
 
بالای صفحه
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic